αφίσες

πηγή


πηγή


πηγή

πηγή

φωτογραφίες

 

Από ζωολογικό κήπο στην Βουλγαρία πηγή

Θεσσαλονίκη: Δημοτικός ζωολογικός 'κήπος' 2012

Leilani Munter: Set Them Free, Into The Wild (2011)

I am a volunteer for Ric O'Barry's Dolphin Project currently in Taiji, Japan documenting the dolphin slaughter uncovered in the Oscar winning documentary The Cove. Today a Taiji policemen asked me, "Do you fight for other animals, or just dolphins?" So after the drive boats came in without dolphins, I sat down and made this video.

Σύμβαση για το Διεθνές Εμπόριο των απειλουμένων με εξαφάνιση ειδών της άγριας πανίδας κ αι χλωρίδας CITES Convention of International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora

CITES (the Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora) is an international agreement between governments. Its aim is to ensure that international trade in specimens of wild animals and plants does not threaten their survival.

Because the trade in wild animals and plants crosses borders between countries, the effort to regulate it requires international cooperation to safeguard certain species from over-exploitation. CITES was conceived in the spirit of such cooperation. Today, it accords varying degrees of protection to more than 35,000 species of animals and plants, whether they are traded as live specimens, fur coats or dried herbs.

CITES was drafted as a result of a resolution adopted in 1963 at a meeting of members of IUCN (The World Conservation Union). The text of the Convention was finally agreed at a meeting of representatives of 80 countries in Washington, D.C., the United States of America, on 3 March 1973, and on 1 July 1975 CITES entered in force. The original of the Convention was deposited with the Depositary Government in the Chinese, English, French, Russian and Spanish languages, each version being equally authentic.

Πηγή

Η Συνθήκη σχετικά με το διεθνές εμπόριο στα απειλούμενα με εξαφάνιση είδη άγριας πανίδας και χλωρίδας (Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora). Είναι μια διεθνής συμφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων, ώστε να εξασφαλιστεί ότι το διεθνές εμπόριο άγριων ζώων και φυτών δεν απειλεί την επιβίωσή τους. 

H συνθήκη προστατεύει περίπου 5.000 είδη ζώων και 28.000 είδη φυτών. Το CITES εργάζεται με την υποβολή του διεθνούς εμπορίου στα δείγματα των επιλεγμένων ειδών σε ορισμένους ελέγχους. Όλες οι εισαγωγές, οι εξαγωγές των ειδών που καλύπτονται από τη Συνθήκη πρέπει να εγκριθούν μέσω ενός συστήματος χορήγησης αδειών. Κάθε κράτος που συμμετέχει στη Συνθήκη πρέπει να υποδείξει μια ή περισσότερες διοικητικές αρχές υπεύθυνες για τη διαχείριση εκείνου του συστήματος χορήγησης αδειών και μια ή περισσότερες επιστημονικές αρχές για να τους συμβουλέψει για τα αποτελέσματα του εμπορίου στη θέση των ειδών.

Πηγή

H Σύμβαση αυτή, γνωστή και ως Σύμβαση της Ουάσινγκτον (1973), η οποία έχει υπογραφεί από 169 χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, αποσκοπεί στην προστασία πολλών ειδών άγριων ζώων και φυτών, με τον έλεγχο του κυνηγιού και της εμπορίας τους, ώστε να εξασφαλισθεί ότι αυτά δεν καθίστανται απειλή για την επιβίωσή τους. 

Ρυθμίζει και ελέγχει το διεθνές εμπόριο των δειγμάτων, των μερών ή και των προϊόντων των ειδών, τα οποία προέρχονται από την άγρια πανίδα και αυτοφυή χλωρίδα και τα οποία κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

Η εξαγωγή, εισαγωγή και επανεξαγωγή ζωντανών ή νεκρών ζώων ή φυτών, μερών

και προϊόντων τους, ρυθμίζεται με βάση ένα σύστημα χορήγησης αδειών και

πιστοποιητικών που εκδίδονται μόνο εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις

και πρέπει να υποβάλλονται στα αρμόδια όργανα προτού επιτραπεί η έξοδος ή η

είσοδος αποστολών δειγμάτων ειδών από/ και προς μια χώρα.

Πηγή

νομοθεσία για ζωολογικούς 'κήπους'

Με το Π.Δ.98/2004 «Ίδρυση και λειτουργία των ζωολογικών κήπων» εναρμονίσθηκε η ελληνική νομοθεσία προς την Οδηγία 1999/22/ΕΚ του Συμβουλίου. Με το ΦΕΚ 396/21-3-2007ορίσθηκε ο «καθορισμός του σημαντικού αριθμού αγρίων ζώων και ειδών σε μια εγκατάσταση για να θεωρείται ζωολογικός κήπος».

Αρμόδιες αρχές για την επιθεώρηση και τον έλεγχο εφαρμογής των σχετικών διατάξεων είναι οι Δ/νσεις Δασών των Περιφερειών και οι Δ/νσεις Κτηνιατρικής και Αλιείας των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων. Οι Αρχές αυτές οφείλουν να προβαίνουν από κοινού στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων τους σε τακτική επιθεώρηση κατ' έτος των ζωολογικών κήπων και σε επιτόπιους έκτακτους ελέγχους αυτεπάγγελτα ή κατόπιν καταγγελίας.

Παρατηρήσεις:

Ενώ για τους χώρους που χαρακτηρίζονται σαν ζωολογικοί κήποι υπάρχει αναλυτική νομοθεσία,

αν και στην Ελλάδα οι εγκαταστάσεις που χαρακτηρίζονται ζωολογικοί κήποι (ή ενυδρεία) είναι ελάχιστοι αντίθετα εκατοντάδες μικρές μονάδες (ατομικοί κήποι ή εγκαταστάσεις με μη σημαντικό αριθμό ζώων) διάσπαρτοι ανά την χώρα είναι χωρίς ξεκάθαρο νομικό πλαίσιο από πλευράς αδειοδότησης και δεν υπάρχει καμιά πρόνοια.

Πηγή

Οδηγία 2010/63/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Σεπτεμβρίου 2010 περί προστασίας των ζώων που χρησιμοποιούνται για επιστημονικούς σκοπούς

Διαβάστε ολόκληρη την οδηγία

Chris Berdik: Should chimpanzees have legal rights? (Τhe Boston Globe 14 VII 2013)

The ‘animal personhood’ movement believes dolphins, great apes, and elephants deserve to be able to sue — and now it has a plaintiff.

Somewhere in America—its lawyers won’t say where—a chimpanzee is about to have its day in court.

 

 In the next few months, an animal advocacy group called the Nonhuman Rights Project plans to file a case on behalf of its first animal client. It has already chosen the plaintiff, a captive chimp, on whose behalf it plans to file a writ of habeas corpus and ask a state court judge to grant the chimp’s liberty.

 

Their goal is to win animals a toehold in the world of legal rights—a strategy that is the culmination of more than two decades of writing and legal work by lawyer Steven Wise and an allied group of attorneys, scientists, and animal activists. They hope to have an animal declared a “person” in a court of law, breaking down a legal barrier between humans and other species that has stood for millennia.

Over the last century, animals have enjoyed a steady march in legal protections. Once treated no differently than inanimate objects, today they can’t be abandoned, beaten, or deprived of food, shelter, or veterinary care. Despite these protections, however, animals are still legally considered property. And for Wise and others, given what we now know about the biology and inner lives of animals, this is no longer a tenable distinction. It is time, they argue, to grant at least some species fundamental rights such as the right to life and freedom from captivity—and the surest way to accomplish that is for those animals to join human beings as legal persons.

Critics say legal personhood for animals is misguided, and even dangerous. They foresee a slippery slope in which a tightening web of rights starts to cripple scientific progress not just on life-saving medical research, but also on such goals as species conservation. Even within the animal-rights movement, the idea is controversial.

But Wise’s strategy is an imaginative solution to a quandary that bedevils animal advocates: how other species should be treated in a legal system that lumps everything into the categories of persons or things. As we learn more about animal intelligence and emotional complexity, these activists say, it is becoming clearer that the law needs a new way to talk about animals, whether that involves a special property designation just for animals or complete animal liberation from human use.

Wise, for his part, contends that legal personhood for a limited number of species—at least in the short term—is the most defensible and effective solution. Though it’s possible that this first case will be tossed out of court, he is prepared to bring more cases on behalf of other animals, which he believes will be turning points in the long expansion of who, or what, deserves inherent rights before law.

συνέχεια >>